SON MEKTUP

 

Emel’im,

“Kaldı İşte,

Kaldı işte;

Çayımız bardakta,

Çocukluğumuz sokaklarda,

Mutluluğumuz kursağımızda,

Sevdiklerimiz uzaklarda,

Gülüşlerimiz fotoğraflarda.”

                  (Deniz Yılmaz YAKUT ya da Nazım HİKMET)

Seninle ilgili ne yazabilirim diye düşündüm…

Seni hiç tanımadığımı fark ettim.

Oysa seni, ilk gördüğümde nasılda tanıdık gelmiştin; hatta sordum:

“95-96 yıllarında Erzurum’da öğretmenlik yaptın mı?”

Erzurum’a hiç gitmediğini, söyledin.

Ne kadar tanıdık gelmiştin… Oysa…

Aslında…

Hangi şairi ya da yazarı sevdiğini,

Hangi şarkıyı bağıra çağıra söylediğini,

Hangi şarkı sözünde hüzünlendiğini,

Bilmeden…

Seni tanıdığımı düşünmek,

Ne büyük gafletti…

İşte, o an her şeyin yarım kaldığını anladım.

 

“Her şey Yarım Kaldı

Her şey yarım kaldı bu şehirde,

Bir akşam vakti gibi,

Bir gülümseme gibi dudaklarda.

Bir aşk yarım kaldı mesela,

 

Gecenin tam ortasında

Bir şarkı çalmadı sonuna kadar,

Bir şiir bitmedi.

 

Gitmeler tam gidiş olmadı

Ve dönmeler hiç gelmedi.

 

Gökler birini bekledi hep

Ve eller boş kaldı.

Ve…

Ve en çok da sevmeler yarım kaldı.

                        (Ahmet Selçuk İLKAN)

Yağmur Kızımız İçin….

Sevgilerimle…

Demet